W każdej drogerii, stając przed półkami z kosmetykami do pielęgnacji twarzy stajemy przed wyborem, który produkt będzie dla nas najbardziej odpowiedni. Czym się od siebie różnią? Każdy przeznaczony jest dla innego typu cery. Dobrze jest wiedzieć, czym charakteryzuje się dany rodzaj skóry twarzy i jak to sprawdzić. Wyróżnia się kilka podstawowych typów cery: sucha, tłusta, mieszana i normalna. Aby rozpoznać swój rodzaj, zaleca się posmarowanie twarzy tłustym kremem, a po chwili przyłożenie chusteczki higienicznej i zbadanie "odbicia". Cerę normalną najczęściej posiadają osoby młode, poniżej dwudziestego roku życia. Niestety, później skóra nabiera tendencji do przekształcania się w suchą. Charakteryzuje się ona jasnym kolorem i brakiem elastyczności. Aby uniknąć w przyszłości zmarszczek, należy ją prawidłowo pielęgnować. Przeciwieństwem cery suchej jest tłusta. Jej powierzchnia najczęściej jest błyszcząca. Zbawienny wpływ na nią mają warunki zewnętrzne, np. słońce. Cera mieszana jest połączeniem suchej i tłustej (najczęściej tłuste jest czoło, nos i podbródek). Cera ta wymaga specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych.
Coś, co do niedawno budziło obrzydzenie, zgorszenie. Ewentualnie kojarzyło się z obrzędami pierwotnych plemion. O czym mowa? Oczywiście o piercingu, czyli nietypowym przekłuwaniu różnych części ciała. Jaki piercing jest najbardziej popularny i czy ten sposób ozdabiania ciała jest bezpieczny? Czy zgodnie z plotkami każdy "dziwny" kolczyk musi natychmiast zacząć boleć i ropieć? Para lub kilka kolczyków w uszach to już standard. Nastolatki, a także osoby w średnim wieku coraz częściej myślą o kolczykach w takich miejscach jak: nos, język, brew, usta, sutki, czy intymne części ciała. Najczęściej bezpośrednio po przebiciu zakładany jest kolczyk tytanowy, który można zmienić po okresie około miesiąca. Nakłucia powinien dokonywać tylko i wyłącznie profesjonalista. Dokonując takiego zabiegu narażamy się na powikłania i ropienie. Specjalnie wyszkolona osoba przebija skórę sterylną igłą, po czym zakłada kolczyk (najczęściej typu ćwiek). Wie ona, gdzie kłuć, by nie naruszyć na przykład nerwu (co często zdarza się w przypadku samodzielnego przebijania języka).
Jeszcze do niedawna tatuaże kojarzono głównie z motocyklistami i osobami należącymi do różnych subkultur. Teraz poglądy na ten temat ulegają powolnej zmianie. W studiach tatuażu coraz częściej pojawiają się młode dziewczyny, marzące choćby o delfinku wytatuowanym na kostce. Tatuaże mogą być czarne lub kolorowe. Ich zrobienie polega na wprowadzeniu farby pod warstwę złuszczającego się naskórka. Co prawda istnieje możliwość zrobienia "tatuażu" na dwa do trzech lat, jednak rozmywają się one w mało efektowny sposób. Prawdziwe tatuaże można usunąć tylko nowoczesną techniką laserową. Kto i gdzie może tworzyć małe dzieła na ciałach klientów? Tatuażem najczęściej zajmują się artyści i absolwenci szkół plastycznych. Bardzo ważne jest bowiem wyczucie smaku i pewność prowadzenia igły. Pod żadnym pozorem nie powinno się próbować tatuować samodzielnie, używając choćby tuszu drukarskiego. Takie "nadruki" na skórze mogą powodować uczulenia, powikłania i zakażenia. Nie wspominając o tym, że zazwyczaj po pewnym czasie wyglądają jak zwykły kleks na skórze.